Donderdag 20 mei 2004, 23h58: Een heldere meteoor boven het zuiden van
België
Op 20 mei, net voor middernacht, tussen 23h30 en 23h50, vermoedelijk om
23h58, hebben velen in het zuiden van België een zeer heldere meteoor
opgemerkt. De Sterrenwacht ontving getuigenissen uit Marcinelle, Corroy-le-Grand,
Ottignies, Hastière, Dinant en andere plaatsen in de provincie Namen.
Ook in Noord-Frankrijk en in West-Vlaanderen was de meteoor te zien
en ook in de Hoge Venen.
Omdat het bewolkt was in een groot deel van het land, werd de meteoor niet
overal gezien.
Sommige zagen de vuurbol tussen de wolken of in slechte omstandigheden,
dus het moet een vrij helder object geweest zijn. De kleur varieert
naargelang de waarnemer, van wit -blauw tot groen.
Er zijn geen aanwijzingen dat het om de terugkeer van een satelliet of
raket. zou gaan.
Een meteoor of vallende ster wordt veroorzaakt door een deeltje dat vanuit
de ruimte in de atmosfeer van de aarde terechtkomt. Het deeltje noemt men
soms meteoroïde. Door de interactie met de atmosfeer komt er licht
en warmte vrij en wordt er ook een zogenaamd ionisatiespoor gevormd (vanaf
100km hoogte). Dat is zichtbaar als de "staart" van de vallende ster. Het
deeltje verdampt of verpulvert bijna steeds in de hoge atmosfeer (boven
20-50 km hoogte). De meeste deeltjes die aanleiding geven tot meteoren zijn
niet groter dan enkele mm. Bij een heldere meteoor, ook vuurbol of bolide
genoemd, gaat het om een deeltje dat wat groter is (cm of meer). Vaak komt
de vuurbol op een hoogte van 10 tot 20 km toch aan haar einde. Soms gaat
dit gepaard met een explosie (zonder geluid) en ziet men ook verschillende
kleuren. Hoe groter het deeltje, hoe helderder de vuurbol, maar ook de snelheid
(typisch tussen 10 en 70 km/s) en de samenstelling spelen een rol. Soms
worden ook geluiden (knallen) gehoord tijdens de passage in de atmosfeer.
Slechts heel zelden komt er een restant op het aardoppervlak terecht.
Dat noemt men dan een meteoriet. Er zijn er in vele soorten, maar ze zijn
zeer zeldzaam.