homepage
zonsverduistering

homepage
ksb-orb

Wat is een zonsverduistering ?


Bij een zonsverduistering bevindt de maan zich tussen de zon en de aarde. Vanaf een aantal plaatsen op aarde is de zonneschijf dan geheel of gedeeltelijk door de maan bedekt. De zonsverduistering van 11 augustus 1999 is totaal in een gebied dat loopt van de Atlantische Oceaan over West- en Centraal-Europa en het Midden-Oosten tot in Indië. Dit gebied omvat ook het uiterste zuiden van België. In de rest van België is de zonsverduistering slechts gedeeltelijk.



Het mechanisme van een zonsverduistering.

De aarde draait rond de zon, en de maan draait rond de aarde. Daardoor verandert de schijnbare positie van de maan aan de hemel voortdurend. Bij volle maan staat de maan tegenover de zon en zien wij ze volledig verlicht. Bij eerste en laatste kwartier staat de maan op 90 graden van de zon en zien wij ze half verlicht, namelijk die zijde die naar de zon toe gekeerd is. Bij nieuwe maan staat de maan in de richting van de zon, en is de onverlichte kant van de maan naar ons gericht. Ze staat als het ware in tegenlicht, zodat we ze niet kunnen zien. Figuur 1 toont de verschillende maanfazen in bovenaanzicht.

figuur 1


Tonen we hetzelfde in zijaanzicht, dan blijkt dat de baan van de maan om de aarde lichtjes geheld is ten opzichte van de baan van de aarde om de zon. Daardoor zal bij volle maan de maan niet noodzakelijk diametraal tegenover de zon staan, en zal bij nieuwe maan de maan niet noodzakelijk juist tussen de zon en de aarde staan. In de toestand zoals getekend in figuur 2 zal de maan bij nieuwe maan boven de zon aan de hemel langstrekken. Zoals alle objecten die door de zon beschenen worden werpt de maan een schaduw. Deze zal dan boven de aarde heentrekken, en de aarde niet raken.

figuur 2


Als we de volledige aardbaan bekijken (figuur 3), dan zien we dat de richting waarin de maanbaan geheld is ten opzichte van de zon, in de loop van het jaar verandert.
In punt A is het deel van de baan van de maan naar de zon naar boven geheld, zodat bij nieuwe maan de maan boven de zon heen gaat. In 1999 doet zich die situatie voor in november. In punt C is dat deel van de baan van de maan naar beneden geheld, zodat bij nieuwe maan de maan onder de zon door trekt. In 1999 doet zich die situatie voor in mei. In B en D is het echter het deel van de baan van de maan dat een hoek van 90 graden met de richting naar de zon maakt, dat geheld is. De maan kan dan wel exact tussen de zon en de aarde passeren. In 1999 doet zich die situatie voor in februari en augustus.

figuur 3

Wat er dan gebeurt, is dat de schaduw van de maan de aarde kan raken. Of dat men vanuit de aarde, de maan voor de zon kan zien schuiven. De zon wordt verduisterd, of de aarde komt in de schaduw van de maan, en we krijgen een zonsverduistering.


In werkelijkheid bestaat de schaduw van de maan (en van elk object) uit twee delen: de kern- of slagschaduw, en de bij- of halfschaduw (figuur 4).

figuur 4


In de bijschaduw (figuur 5) is de zon niet volledig door de maan bedekt, maar slechts gedeeltelijk. Een waarnemer in de bijschaduw ziet nog een stuk van de zon, en neemt een gedeeltelijke zonsverduistering waar.

figuur 5


In de kernschaduw (figuur 6) is de zon volledig door de maan bedekt, en ziet een waarnemer de zon niet meer. Hij maakt dan een totale zonsverduistering mee. Doordat de schaduw van de maan maar net lang genoeg is om de aarde te raken, is ter hoogte van de aarde de diameter van de kernschaduw van de maan heel klein, zodat het gebied van waaruit een totale zonsverduistering zichtbaar is, heel smal is, typisch maar een honderdtal kilometer. De waarnemer van op aarde ziet de maan maar net groot genoeg om de zon volledig te bedekken.

figuur 6


Maar dit lukt niet altijd. De baan van de maan is lichtjes elliptisch (figuur 7).

figuur 7

Daardoor staat de maan soms wat verder van de aarde, soms wat dichter. Staat ze wat verder, dan raakt de kernschaduw de aarde niet meer. Een waarnemer op aarde ziet de maan dan kleiner dan de zon, en de maan is niet meer in staat om de zon volledig te bedekken: er blijft nog steeds een ringvormig stuk van de zon omheen de maan zichtbaar, en de waarnemer ziet een ringvormige zonsverduistering (figuur 8).

figuur 8


Vermits het gebied waar een totale zonsverduistering zichtbaar is, heel smal is, is een welbepaalde totale zonsverduistering slechts op een heel beperkt gebied op aarde als een totale zonsverduistering te zien. Ten noorden van het gebied van de totaliteit staat de maan te laag aan de hemel, ten zuiden ervan staat ze te hoog om de zon volledig te bedekken. Men ziet dan een gedeeltelijke zonsverduistering. Hoewel er om de enkele jaren wel een totale zonsverduistering ergens op aarde te zien is, is het voor een welbepaalde plaats op aarde een heel zeldzaam verschijnsel. En in 1999 is nu net België aan de beurt.


Hoe frequent komen zonsverduisteringen voor?

Hoewel elk jaar ergens op aarde wel een zonsverduistering voorkomt, zijn totale zonsverduisteringen op een bepaalde plaats zeldzaam. Op het grondgebied van het huidige België was er op 17 april 1912 een extreem randgeval van een totale zonsverduistering. In dat jaar zou de totaliteitsduur 0,25 seconde geweest zijn net bij de Franse grens in het Henegouwse Rance. Dit is niet bevestigd door waarnemingen. Verder in België (richting Namen-Tongeren) was de verduistering van 1912 een korte tijd (0,7s) ringvormig, d.w.z. dat er omheen de maan nog een ringetje zonlicht zichtbaar was en er dus geen totale verduistering plaatsvond. In de rest van België was de verduistering gedeeltelijk (99% in Ukkel).

Voor vroegere totale zonsverduisteringen op Belgisch grondgebied moet men minstens teruggaan tot 1433. De fouten op de berekeningen voor die tijd (en vroeger) zijn echter te groot om het totaliteitsgebied nauwkeurig af te bakenen, zodat het niet zeker is of er toen tussen de grenzen van het huidige België wel degelijk een totale zonsverduistering te zien was. Ook de studie van geschreven bronnen laat niet toe ondubbelzinnige besluiten te trekken. Andere jaren met mogelijke totale verduisteringen op Belgisch grondgebied in de voorbije duizend jaar zijn 1406, 1140 en 1133. Na 1999 is de volgende totale verduistering in België in 2090. Deze verduistering gebeurt slechts op het moment van zonsondergang, zodat een volgende, goed waarneembare totale zonsverduistering over nagenoeg heel het Belgische grondgebied nog tot 25 mei 2142 op zich zal laten wachten.


Zonsverduisteringen in België in de 20ste eeuw.

TV : totale verduistering
GV : gedeeltelijke verduistering
RV : ringvormige verduistering
TV --> RV : totale eclips die overgaat in ringvormige eclips.
tijd in Universele Tijd

  gegevens voor Brussel
jaar dag/maand soort verduistering maximum van de verduistering om grootte verduistering
190111/11 RV 6h 57m 51s0.097
190231/10 GV 6h 54m0.067
190530/08 TV 13h 9m 54s0.762
190828/06 RV 17h 39m 36s0.043
191217/04 TV --> RV 12h 16m0.986
191421/08 TV 12h 17m 30s0.690
191922/11 RV 15h 49m0.120
192010/11 GV 16h 4m0.250
192108/04 RV 8h 49.7m0.843
192228/03 RV 14h 20m 12s0.242
192524/01 TV 16h 1m 36s0.774
192729/06 TV 5h 17m 48s0.917
192812/11 RV 8h 31m 12s0.221
192901/11 RV 11h 7m 6s0.177
193619/06 TV 4h 13m0.603
193919/04 RV 18h 19m0.357
194210/09 GV 16h 20m 12s0.340
194509/07 TV 14h 7m 30s0.620
194928/04 GV 7h 14m 35s0.377
195101/09 RV 12h 12m 55s0.120
195225/02 TV 9h 18m 38s0.141
195430/06 TV 12h 41m 38s0.774
195602/12 GV 7h 30m 28s0.217
195902/10 TV 12h 5m 1s0.301
196115/02 TV 7h 43m 2s0.930
196620/05 RV 9h 26m 14s0.481
196822/09 TV 10h 27m 41s0.323
197125/02 GV 9h 43m 5s0.623
197330/06 TV 11h 20m 36s0.006
197511/05 GV 6h 17m 43s0.512
197629/04 RV 10h 18m 29s0.460
198220/07 GV 19h 36m 2s0.229
198215/12 GV 8h 27m 14s0.394
198304/12 RV 12h 13m 18s0.016
198430/05 RV 18h 9m 25s0.462
199410/05 RV 18h 35m 49s0.524
199612/10 GV 14h 23m 54s0.617
199911/08 TV 10h 26m 17s0.976


ECLIPSE Webmaster Last updated on 09/06/1999 by JV